|
DE
GOEDERTIERENHEID DES HEREN IS HET, DAT WIJ NIET OMGEKOMEN ZIJN;
ZIJN BARMHARTIGHEID HEEFT NOG GEEN EINDE;
ZIJ IS NIEUW ELKE MORGEN, EN UW TROUW IS GROOT.
(KLAAGL. 3:22 -23).
HIER DE GEBEDSPUNTEN:
Wilmer.
Vorige week kregen we het schokkende bericht te horen dat
Wilmer in problemen zat. Deze jongen is opgegroeid samen met onze kinderen.
Het is een fijn christen.
Afgelopen vrijdag had hij geld opgenomen bij een geldautomaat in El Recreo
een nieuw winkelcentrum, ongeveer een half uur bij ons vandaan. Kort daarna
werd hij overvallen door een paar jongemannen en gegijseld. Ze hebben hem van
Carácas naar Maracay gereden, dat is een stad zo ‘n 100 km vanaf Carácas.
Daar hebben ze hem gebonden, gemarteld en een kogel gegeven die
gelukkig niet al te veel schade aan zijn lichaam berokkend heeft. Het was de
bedoeling de gegevens van zijn bank kaartje, en andere gegevens los te
krijgen. Tijdens die gelegenheid is Wilmer maar over het Evangelie begonnen,
waarop een van die mannen hem toeriep, hou God er svp buiten. Hij is
ongeveer om vijf uur ‘s middags ontvoerd, en vertelde dat toen het donker was
er een schietpartij plaats vond met een andere groep die daar schijnbaar in
de buurt woonde. Hij heeft het toen klaar gespeeld er tussen uit te knijpen en
heeft verderop bij een huisje hulp proberen te vragen. De persoon waar hij
mee sprak bleek een van die mensen te zijn die hij getracht had te
evangeliseren. “Ik zal je helpen, zei de man, alhoewel het me problemen gaat
kosten”. Daarna heeft hij hem losgemaakt. Loop dit paadje af, en als je
bij een muurtje komt, klim er dan over. Wilmer volgde de instructies op, en
toen hij over het muurtje geklommen was, stond hij naast een kleine
evangelische kerkje, die juist die avond een nachtbidstond had. Die hebben
hem meteen van kleren etc. voorzien.
De volgende morgen hebben ze Wilmers ouders gebeld, en de jongen terug
gereden naar Carácas.
Daar is hij meteen behandeld. Zijn gezicht is onherkenbaar! In het
ziekenhuis hadden ze op dat ogenblik drie andere, gelijksoortige gevallen.
Ondertussen is hij alweer thuis, en is aan het bijkomen van de
gebeurtenissen.
We zouden het fijn zijn als u voor hem zou kunnen bidden!
De brs en zrs in Cuba.
Hiske is voor tien dagen naar Cuba geweest. De Cuba reis is goed verlopen, en ik kan terug zien op
een gezegende tijd.
In La Havana werd ik gevraagd om een seminar te geven in een gemeente, en dat
was meteen 6 uur per dag. De laatste dag was het 1 Mei, en lag al het
transport lam in La Havana, want al het transport moest gebruikt worden voor
de 1 Mei viering op La Plaza de Revolución.
De zondag daarop heb ik twee spreekbeurten gehad, in verschillende gemeentes
in La Havana.
De nacht van zondag op maandag waren er al drie broeders onderweg vanuit een
plaats in het binnenland, om me op te halen. Ze waren al om 8 uur 's morgens
in La Havana. Maar ze moesten wel wachten want eerst hadden we nog een
bespreking bij de Raad van Kerken. Al met al werd het een uur, voordat we
daar klaar waren.
Dinsdag, woensdag en de donderdagmorgen heb ik daar in het binnenland
bijbelstudies mogen geven. s Avonds nog twee spreekbeurten. De volgende
dag ben ik weer terug gereisd naar Venezuela.
Ondertussen heb ik al verschillende e-mails gehad vanuit Cuba, in een van die mails hebben ze duidelijk gesteld dat ze nu al
al het bidden zijn, dat ik snel terug zal mogen komen, maar dan samen met
Bartha. Het is duidelijk dat ik bijzonder geliefd ben op Cuba, en dat is natuurlijk erg fijn. Heb zoveel gepreekt dat
ik er schor van ben.
Nog een foto uit het archief, van Bartha in een huisgemeente in Matanzas.
Het laatste Nieuws:
Afgelopen zaterdagavond waren Bartha en Douglas naar een
aktiviteit voor kinderevangelisatie werkers, om daar de Bijbellessen voor
kinderen te promoten. (U weet wel, die Juan vertaald heeft vanuit het
Engels in het Spaans). Bartha vertelt; We gingen samen met een voorgangers
echtpaar van de Free church, hier in Carácas. Toen we om ongeveer 10 uur over
een van de autowegen die dwars door de stad gaan, reden, moesten we onder een
viaduct door. Plotseling werd er keihard een steen (van meer dan 2 kilo) door
de voorruit gegooid. De steen kwam keihard terecht op de borst van br.
Ner Sanchez, de zojuist aangegeven voorganger. Hij kreeg moeilijkheden met
het ademhalen en erge pijn in de borst , Ook bloedde zijn kin hevig. Douglas
reed keihard door, omdat als je stopt er vaak een overval plaats vindt.
Gelukkig was er
een beetje verderop een parkeerplaats van de wegenwachtpolitie. waar we
toen gestopt zijn. Daar bleken al twee andere auto's te staan die hetzelfde
lot ondergaan hadden. Het duurde niet lang of er kwamen nog vijf andere auto's
bij die ook beschadigd waren net als de onze. Er waren er drie
gewonden. Douglas hielp gelijk de voorganger en probeerde de auto weer een
beetje glasvrij te krijgen, want we kregen allemaal een regen van
glassplinters over ons heen, tot in onze haren. Ik heb van de gelegenheid
gebruik gemaakt om traktaten uit te delen en de mensen te vertellen over de
Heer, dat er geen doden zijn gevallen en verder geen ongelukken zijn gebeurd,
want materiele schade kan hersteld worden, maar een leven niet.Sommigen waren
erg ontdaan door de situatie.
Douglas en Bartha zijn doorgereden naar een kliniek, waar br. Sanchez is
onderzocht. Gelukkig was er niets gebroken. Daar zijn we de Heer dan ook
dankbaar voor.Opnieuw hebben we de goedheid van de Heer mogen ervaren. Al met
al waren we pas om half twee in de morgen weer thuis.
We moeten nu de auto weer voor elkaar krijgen en dat is natuurlijk weer een
financiële dreun.
Deze auto hadden we gekregen van EO Metterdaad, in Nederland voor de
stichting, die we speciaal gebruiken voor het lectuurwerk.
We willen graag uw gebeden vragen voor bescherming,
Onze gezondheid.
De afgelopen weken hebben we aardig wat van onze krachten gevergd, en
daarom willen we u dan ook graag gebed vragen voor kracht en gezondheid.
Ook kunnen we het heugelijke nieuws vertellen dat onze Swanny in blijde
verwachting is. Eind Oktober hopen we opa en oma te worden. Het heeft een
maand geleden er even om gespannen, want ze had een dreigende miskraam, maar
ondertussen is ze weer aan het werk. Graag ook gebed voor haar.
De papiermolen.
Het is soms erg vermoeiend om iets voor elkaar te krijgen.Zo wacht
Douglas al vanaf half december op zijn papieren, zodat hij zijn beroep uit
kan oefenen. Hij is nu geforceerd werkloos, alhoewel in het werk van de Heer
niemand werkloos hoeft te zijn en hij dus deze tijd gebruikt om het
lectuurwerk te promoveren en in de gemeente te helpen, met verbouwen en
Bijbelstudies geven.
Ook Benjamin wacht al meer dan een jaar op zijn papieren om in Nederland te
kunnen studeren.
Op de een of andere manier zijn zijn papieren kwijtgeraakt en we zijn nu
bezig om het opnieuw te introduceren.Ook hiervoor graag uw gebeden.
Goed, dan gaan we nu maar stoppen.
Met een hartelijke groet,
Hiske en Bartha Engels.
Eventuele giften kunt u sturen naar:
Girorekening : 629557 t.n.v. Stichting Worldwide Outreach,
Doormanlaan 66,
3742PD Baarn.
|