Caracas, 10 december 2002
Beste vrienden,
We hebben u al verschillende keren gevraagd om gebed voor dit land.
Het is duidelijk dat de internationale berichtgeving de dingen wat betreft Venezuela niet doorgeeft of verdraaid.
Er zijn hier bijna elke dag grote marsen, zowel voor als tegen de president. Zo'n mars brengt dan zo eventjes een miljoen (of veel meer) mensen op de been. Vooral de marsen van de oppositie tegen de regering zijn bijzonder groot. Het land is verdeeld en er is veel haat gezaaid. Volgens de statistieken wil ongeveer 80 % van de bevolking dat de president aftreed, maar daar wil hij niets van weten. De nieuwe, (door hemzelf geschreven) Constitutie laat dat niet toe.
Afgelopen week was er een vredige activiteit van de oppositie, er stond op dat ogenblik een dominee klaar om samen met de aanwezigen te bidden. Op dat moment waren er een paar mannen die op die mensen begonnen te schieten. Er zijn 3 doden gevallen en 22 gewonden.Onderhand zijn van de gewonden ook al 2 overleden. Een van de daders is gepakt en heeft meteen voor de tv camera's bekent dat hij die mensen neergeschoten had. Later bleek dat hij een vertrouwens persoon was van de regering. Voor zover we begrepen is hij ondertussen al weer vrijgelaten.
Nu ik dit schrijf is er een nationale staking aan de gang die al 9 dagen duurt. De meeste grote bedrijven, banken, fabrieken etc zijn dicht of zijn solidair met de staking. De banken hebben gisteren besloten om van 9-12 bepaalde financiële transacties te gaan doen om het volk niet zonder geld te laten zitten. Maar dat is een wassen neus, de banken gaan toch niet open.
Ook zie je veel minder auto's op straat. De meeste scholen zijn dicht. Onze
kleuterschool was vorige week nog open, maar er kwamen maar tussen de 7 en 11
kinderen, dus hebben we besloten om ook te sluiten en om met de leiding deze
week te vasten en te bidden.
De supermarkt werkt van 9-1, dus als je wat nodig hebt mag je uren in de rij
staan tussen al die hamsterende mensen. Wel zijn de meeste kleine winkeltjes
nog open, zodat je daar nog wat kunt kopen. Maar b.v. maïsmeel kun je hier
al nergens meer krijgen. In de stad zijn b.v. de straten vol met markttentjes
waar veelal kleding, schoenen en kerstartikelen zijn te koop.
Ook PDVSA de Venezolaanse olie maatschappij is grotendeels aan het staken, en dat over het hele land. Ook is er geen olie export de laatste dagen, en dat schaadt natuurlijk de economie op een bijzondere manier. De meeste benzine pompen hebben geen benzine meer, en bij die die nog wel open zijn staan er lange files.
Het luchtverkeer in het binnenland is ook gestopt. De American Airlines heeft de vluchten naar Venezuela stopgezet. En zowel de Amerikaanse en de Canadeesche regering hebben hun mensen aanbevolen niet naar Venezuela te gaan vanwege de onveilige situatie.
De commerciële televisie kanalen en nieuwsbladen worden systematisch aangevallen en er is veel haat tegen hen gezaaid. Gisteravond hebben groepen volgelingen van de regering zgn. vredige protesten gehouden voor de deur van alle commerciële zenders die niet mee willen doen aan de revolutie van Chavez. Muren werden beklad, etc. Ook zijn ze binnengedrongen in een televisiezender van Globovision, (een filiaal in het binnenland) en hebben de boel kort en klein geslagen, de mensen gebonden en de monden geplakt met tape. In de meetings van de regering wordt er tegen de mensen gezegd dat ze alleen maar naar de zender van de regering mogen kijken en niet naar de andere zenders, want die zijn van de oppositie.
Elk uur zijn er wel weer nieuwe ontwikkelingen.
Eergisteren is Judy teruggekeerd naar Nederland want we vonden het onverantwoord
om haar hier te houden. Er kan hier elk moment een burger-oorlog beginnen.
We zitten nu al vlak voor de kerst, en we kunnen op dit ogenblik niet eens de kerstboodschappen doen die we normaal elk jaar zouden doen. Al dat gedoe wat betreft de revolutie en oppositie, rooft veel tijd en energie, en je wordt er beslist niet vrolijk van als je al die beelden op de televisie ziet.
Wij wonen in Las Minas, in een van de barrios aan de rand van de stad. Daar is het nog steeds redelijk rustig in vergelijking mat de rest van de stad, maar het is toch niet totaal onveilig. Elke avond om 8 uur is er hier een zgn. Cacerolazo, dat is dat men potten en pannen gebruikt om met een lepel op te slaan of elk ander metaal voorwerp wat flink herrie maakt, tegen de regering. Maar om 10 uur is er een cacerolazo voor de president en dan komen er horden mensen de straten doorlopen en een lawaai en schreeuwen en dat duurt tot bijna 12 uur. En dat is angstaanjagend, want mocht het uit de hand lopen, dan is het hier knokken geblazen, zoals gisteravond bij Globovision.
We willen graag uw gebeden vragen voor Venezuela, en ook voor ons, dat de Heer ons kracht en wijsheid zal geven.
Met een hartelijke groet.
Hiske en Bartha Engels.
Wilt u het vorige bericht lezen, klik dan hier.
Als u in de toekomst de Prayer Hotline wilt ontvangen, stuur dan een email
naar hengels@etheron.net.